บทที่ 2978 ไม่พริกหยวกก็พริกหวาน มีพริกที่มันเผ็ดจริงจังเป็นเรื่องเป็นราวบ้างไม่ได้หรือไง

บนรถม้าที่โคลงเคลงไปมา ไม่ว่าจะเป็นหลี่เต๋อเจี่ยง นักบวชใหญ่สั่วกุยซาง รวมถึงอ้าวกวนไห่และคนอื่นๆ ต่างทนความเหนื่อยล้าของร่างกายไม่ไหวอีกต่อไป พวกเขาทอดกายนอนแผ่อยู่บนรถม้าแล้วหลับสนิทไปในพริบตา เส้นทางขรุขระไม่ได้รบกวนการนอนหลับของพวกเขาเลยแม้แต่น้อย ต่างคนต่างหลับฝันดีกันไปตลอดทาง

คุณชายสามเฉิง ฟางจวิ้น และฉินหวยเต้า มารอรับอยู่ที่ศาลาริมทางห่างจากเมืองเหลียวเฉิงสิบลี้กันแต่เช้าตรู่ ครั้นเห็นขบวนรถม้าอันโดดเด่นสะดุดตาของห้างการค้าฮั่นถังมุ่งตรงมา คุณชายสามเฉิงก็ควบม้าออกไปต้อนรับทันที เมื่อเปิดม่านรถม้าออกดู ก็เห็นท่านอนหมดสภาพของหลี่เต๋อเจี่ยง แถมยังมีเสียงกรนสนั่นหวั่นไหวดั่งฟ้าผ่า

เฉิงชู่ปี้ปล่อยม่านลงอย่างเงียบเชียบ ปิดบังท่านอนอุจาดตาของหลี่เต๋อเจี่ยงเอาไว้ ส่วนรถม้าโดยสารคันอื่นๆ ก็มีเสียงกรนดังประสานกันระงม เฉิงชู่ปี้จึงเอ่ยถามผู้ดูแลขบวนรถโดยตรง แล้วควบม้าตรงไปยังรถม้าบรรทุกสัมภาระไม่กี่คันที่อยู่ด้านหลัง ของดีที่หลี่เต๋อเจี่ยงขนมาจากทวีปอินซางล้วนอยู่ที่นี่ทั้งหมด ทำเอาคุณชายสามเฉิงอดรนทนไม่ไหว อยากจะยลโฉมสิ่งที่เขาเฝ้าโหยหาแทบขาดใจเต็มทีแล้ว