บทที่ 2979 กระทั่งพริกแกงหม้อไฟน้ำมันวัวสูตรไม่สมบูรณ์ยังทำไม่ได้เลย…

หลี่เต๋อเจี่ยงมองเฉิงซานหลางที่กำลังเดินยิ้มกริ่มตรงเข้ามาหาตน ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับแข็งทื่อจนแทบจะกลายเป็นการแยกเขี้ยวแสยะยิ้ม

แม้แต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาก็ราวกับเค้นผ่านซอกฟันอย่างไรอย่างนั้น

ท่าทางแบบนี้ทำเอาหลี่เต๋อเจี่ยงชักจะหงุดหงิดขึ้นมา "ข้าว่าเจ้าเด็กนี่ไม่ได้กินยาผิดหม้อมาใช่ไหม เห็นหน้าข้าผู้เป็นพี่ ไฉนถึงทำหน้าเหมือนเห็นคู่อริแบบนั้นเล่า"