บทที่ 2991 ดูหมิ่นวิทยาการเกษตรต้าถัง ดูหมิ่นผืนดินดำอันอุดมแห่งเหลียวตง

พอกวาดตามองดูให้ชัด… เอ้า ช่างเถอะ ไม่ใช่เจ้าเด็กเฉิงสามนี่หว่า หม่าโจวกลอกตาอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะข่มใจนั่งดูละครฟังงิ้วต่อไป

ช่วงเที่ยงราวหนึ่งชั่วยามพอดี มีการแสดงสองเรื่อง เนื้อหาโดยรวมแทบไม่ต่างกัน ทว่ากลับดึงดูดสายตาผู้คนได้อย่างชะงัด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งยามที่ใครก็ตามได้เห็นหญิงสาวบอบบางน่าทะนุถนอม โดนพวกโจรโคกูรยอหน้าตาชั่วช้ารังแกข่มเหง