บทที่ 300 ท่านเป็นพ่อข้านะ ไฉนถึงพูดเข้าข้างฝ่าบาทเล่า

เมื่อเห็นสีหน้าของท่านพ่อเริ่มถมึงทึง เฉิงชู่ปี้ก็รีบเทความจริงออกมาเหมือนเทถั่วออกจากกระบอก เล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบอย่างละเอียดยิบ

พ่อลูกตระกูลเฉิงที่นั่งฟังอยู่ต่างตื่นเต้นระริกระรี้ โดยเฉพาะเฉิงเหย่าจิน ยิ่งฟังก็ยิ่งคิ้วคลายแววตาเป็นประกาย พอถึงตอนที่สะใจสุดขีด ฝ่ามือหนาก็ตบลงบนโต๊ะเสียงดัง "ปัง!" พร้อมกับหัวเราะลั่นว่า "เยี่ยม!"

"ฮ่าๆ ดี! ไม่เสียทีที่เป็นลูกรักของข้า ฝีปากคมคายไม่ด้อยไปกว่าข้าเลยสักนิด