บทที่ 338 จะไม่ยอมให้เจ้าสามตระกูลเฉิงกับเสนาบดีหลี่กรมกลาโหม สองคนชั่วช้าไร้ยางอายนี้มีโอกาสแม้แต่น้อย

หลี่จี้สูดลมหายใจเข้าลึก ฝ่ามือใหญ่ตบลงบนไหล่ของเฉิงชู่ปี้ดังเพียะๆ อยู่หลายที

"เจ้าเด็กนี่ร้ายนัก! ข้าล่ะยอมใจเจ้าจริงๆ อืม แผนการวันนี้… ช่างได้กลิ่นอายความหน้าหนาของพ่อเจ้ามาเต็มๆ ฮ่าๆ…"

เฉิงชู่ปี้ก้มหน้าก้มตาฉีกยิ้มประจบประแจง ทำท่าทางตบไม่ตี ด่าไม่เถียง ทว่าระหว่างที่สายตากวาดมองไปรอบๆ