บทที่ 339 ฝ่าบาท กระหม่อมช้ำใจเหลือเกินพ่ะย่ะค่ะ

เฉิงชู่ปี้ฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีเดินออกจากเรือน มุ่งหน้าออกนอกวังไป เมื่อนึกถึงว่าผลงานของ 'สองสุดยอดตระกูลเหยียน' ทั้งสองชิ้นตกมาอยู่ในมือตระกูลเฉิง เฉิงชู่ปี้ก็ยิ่งลำพองใจ

น่าเสียดายที่ท่านพ่อไม่อยู่จวน ไม่อย่างนั้นท่านพ่อคงจัดงานเลี้ยงฉลองครั้งใหญ่ เรียกพวกขุนศึกหัวดื้อทั้งหลายมาสังสรรค์ ให้บรรดานามขุนพลแห่งต้าถังเหล่านั้นมารวมตัวกันที่โถงหน้าสไตล์ 'โถงรวมพล' ของจวนตระกูลเฉิง เพื่อรับการขัดเกลาด้วยงานศิลปะเสียหน่อย

เมื่อโผล่พ้นเขตวังหลวงออกมา เฉิงชู่ปี้ก็เห็นเฉิงจี๋และเฉิงลี่ขี่ม้ากลับมาพอดี ทั้งสองส่งผลงานลายพู่กันล้ำค่าของท่านศิลปินเหยียนกลับถึงจวนเรียบร้อยแล้ว แถมลุงฟู่พ่อบ้านยังชมคุณชายสามยกใหญ่ว่าปราดเปรื่องและองอาจ ทั้งยังดีใจที่ของสะสมทางศิลปวัฒนธรรมของตระกูลเฉิงเพิ่มพูนขึ้น คงคิดว่าวันหน้าท่านพ่อกับท่านแม่ต้องปลื้มใจแน่ๆ เพียงแต่คนส่งสารทั้งสองนี้พูดไม่ค่อยเก่ง พูดจาติดๆ ขัดๆ ฟังแล้วขัดใจเหลือเกิน