บทที่ 408 ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว เฮ้อ กระหม่อมขอยอมแพ้

อย่างน้อยเฉิงชู่ปี้ก็มั่นใจว่าภาพลักษณ์อันแสนสดใสแข็งแกร่งของเขานั้น ไม่มีวันดูเลี่ยนแบบนั้นแน่นอน

อื้ม ถึงอย่างไรการแต่งตัวแบบนั้นก็ไม่ค่อยจะตรงกับรสนิยมของตระกูลเฉิงเท่าไรนัก เฉิงชู่ปี้คิดว่าถ้าเขาบังอาจทำแบบนั้นละก็ หึหึ…

สงสัยจะได้นอนกอดความรักอันหนักอึ้งจากท่านพ่อที่ส่งผ่านมาทางหมัดและฝ่าเท้าแน่ๆ ให้ได้รับรู้ถึงเมตตาธรรมอันยิ่งใหญ่ของท่านพ่อไปเถอะ