บทที่ 409 ตอนนี้ข้างกายกระหม่อม พอจะมีมือใหม่ด้านวิชาแพทย์อยู่สองคน

หลี่ซื่อหมินเหลือบหางตาไปเห็นเฉิงชู่ปี้กำลังยืนยิ้มกริ่มอย่างมีพิรุธ ก็ชักสีหน้าขึ้นมาทันที

"เจ้าเด็กนี่ แอบยิ้มลับๆ ล่อๆ อะไรของเจ้า?"

"ท่านลุงเห็นข้ายิ้มที่ไหนกัน ข้าเพียงแค่ตกตะลึง นึกไม่ถึงว่าท่านลุงจะทำกระดานทรายขนาดใหญ่โตปานนี้ออกมาได้ ทำเอาหลานเลื่อมใสยิ่งนักขอรับ"