บทที่ 421 โอรสสวรรค์แห่งต้าถังผู้แผ่รังสีจอมราชันย์

เฉิงชู่ปี้ส่ายหน้าด้วยสีหน้าหดหู่และน้อยเนื้อต่ำใจ “เฮ้อ…หลานไม่โทษใครหรอก โทษแค่โชคชะตาอาภัพของตัวเองก็พอ”

สิ้นคำพูดนั้น หลี่ซื่อหมินก็กุมท้องหัวเราะร่วนออกมาทันที ส่วนจ้าวคุนองครักษ์หน้าดุคนนั้นก็รีบเผ่นออกไปนอกห้องโถงเรียบร้อยแล้ว

หลี่เฉิงเฉียนขยี้ท้อง อดกลั้นจนทรมานเหลือเกิน แต่เขาก็ยังเป็นคนจิตใจดี ท้ายที่สุดจึงไม่ได้หัวเราะท้องคัดท้องแข็งเหมือนเสด็จพ่อผู้ไร้ซึ่งความเกรงใจของเขา