บทที่ 422 ที่นี่มันตำหนักกานลู่เว้ยเฮ้ย! ไม่ใช่ตำหนักกลีเซอรีน!!

เฉิงชู่ปี้หน้าดำคร่ำเครียดมององค์จักรพรรดิแห่งต้าถังตรงหน้า ช่างไม่รู้เรื่องรู้ราวทางการแพทย์เอาเสียเลย

อยากจะเถียงใจแทบขาด แต่คิดดูอีกทีช่างเถอะ อีกฝ่ายเป็นถึงฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ แม้พุงจะพลุ้ยเป็นถังเบียร์ แต่เด็กหนุ่มอย่างตนขืนไปห้าวใส่คงได้หัวหลุดออกจากบ่าแน่

"เจ้าสามสกุลเฉิง ทำหน้าตาอะไรของเจ้า ข้าพูดผิดตรงไหนรึ" หลี่ซื่อหมินเป็นคนระดับไหน ย่อมมองปราดเดียวก็รู้ว่าสายตาของเจ้าเด็กนี่ชักจะไม่เข้าท่า