บทที่ 431 เจ้าสามตระกูลเฉิงกับเค่อเอ๋อร์สองคนนั่นอยู่ด้วยกันทีไร ไม่มีเรื่องดีสักหน

"ตอนลูกหมูรึ?" ไฉเส้างงงันไปชั่วขณะ ข้ามีชีวิตมาค่อนคน เคยได้ยินแต่คนถูกตอน เพิ่งเคยได้ยินเรื่องตอนลูกหมูก็วันนี้แหละ

หลี่ซื่อหมินรู้เรื่องนี้อยู่ก่อนแล้ว เพราะเป็นผู้อนุญาตเองกับมือ พอเห็นสีหน้าของพี่เขยก็อดหัวเราะไม่ได้

"พี่เขยอย่าเพิ่งตกใจไป นั่นเป็นลูกเล่นใหม่ที่เจ้าสามเฉิงมันคิดขึ้นมา หมูที่ผ่านการตอนแล้ว นอกจากจะตัวอ้วนพี ยังไม่มีกลิ่นสาบหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย"