บทที่ 432 ใช่แล้วเสด็จพ่อ นี่คือไข่หมู ทั้งหอมทั้งอร่อยมากจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ

ในที่สุดหลี่ซื่อหมินกับไฉเส้าก็มาถึงสวนของตำหนักอี๋ชุน มองเห็นหนิงจงอยู่แต่ไกล

ทว่ายามนี้หนิงจงกลับนั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่บนม้านั่งหิน สีหน้าท่าทางหงอยเหงาเดียวดายยิ่งนัก

กระทั่งหลี่ซื่อหมินเดินมาหยุดตรงหน้า เขาถึงเพิ่งได้สติ พอเห็นองค์ฮ่องเต้แห่งต้าถังผู้สง่างามกำลังทอดสายตามองตนด้วยรอยยิ้มไม่น่าไว้วางใจ