บทที่ 433 สมกับเป็นเจ้าสามตระกูลเฉิงผู้ประหยัดมัธยัสถ์ อะไรๆ ก็ไม่ยอมปล่อยให้เสียเปล่า

หลี่ซื่อหมินมองดูเจ้าเก้อเอ๋อร์ที่กินจนปากมันแผล็บด้วยความขบขันปนระอา ก่อนจะเบนสายตาไปยังเจ้าสามตระกูลเฉิงผู้รู้จักประหยัดมัธยัสถ์ดูแลครัวเรือนเป็นอย่างดียิ่งตรงหน้า

“อืม เอาเถอะ สมกับเป็นเจ้าสามตระกูลเฉิงผู้รู้จักมัธยัสถ์จริงๆ เหล่าเฉิงมีบุตรเช่นเจ้า อืม… ถือเป็นวาสนาของมันแท้ๆ”

วาสนาบ้านป้าเจ้าสิ ถ้าไม่ใช่ลูกเขาแล้วจะเป็นลูกท่านหรือไง! เฉิงชู่ปี้ก่นด่าในใจอย่างบ้าคลั่ง ทว่าภายนอกยังคงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แสดงท่าทีนอบน้อมถ่อมตนเต็มที่