บทที่ 449 หากตบหน้าเขาสักฉาด แล้วคราวหน้าเขาไม่กล้าขึ้นมาจะทำอย่างไรเล่า

อู่เม่ยไม่มีทางเกรงใจเฉิงชู่ปี้อยู่แล้ว นางเหยาะลงบนฝ่ามือสองสามหยด ถูให้ทั่วทั้งสองมือแล้วทาลงบนใบหน้า จากนั้นก็สูดหายใจเข้าลึกๆ อย่างเคลิบเคลิ้ม

เฉิงชู่ปี้เห็นว่ายามที่อู่เม่ยยืดเรือนร่างอันบอบบาง หน้าอกหน้าใจก็ดูราวกับจะอัปไซซ์ขึ้นมาหนึ่งคัพทันตา เขาจึงรีบเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

อืม… สาเหตุหลักคือกลัวว่าจะเผลอเห็นยอดแหลมของซาลาเปาแล้วหลุดขำพรวดออกมา