บทที่ 456 เพิ่งทานมื้อเที่ยงเสร็จ หลี่ไท่ก็รู้สึกหิวขึ้นมาเสียแล้ว

หลี่หมิงต๋ากุมมือท่านแม่เดินนำเข้าตำหนักไปก่อนใคร เมื่อเห็นคนสามคนนั่งอยู่ภายใน

โดยเฉพาะเมื่อเห็นพี่สามเฉิงคนที่เข้าวังทีไรก็มักจะมีของอร่อยติดมือมาให้ตนเสมอ ดวงตาของนางก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

“พี่สามเฉิง!”