บทที่ 474 กระหม่อมวันนี้จะจัดคอร์สใหญ่ให้พระองค์ แบบร้อยแปดสิบแปดตำลึงพ่ะย่ะค่ะ

เฉิงชู่ปี้เลิกคิ้วอย่างหงุดหงิดพลางปัดมือไปมา เอ๊ะ บ้าเอ๊ย หรือว่าเมื่อกี้เอาก้อนหินไปทับรองเท้าไว้กันแน่?

เฉิงชู่ปี้แหงนหน้าขึ้นมองฟ้าอีกครั้งตามสัญชาตญาณ เอ๊ะ? ทำไมบนท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวถึงมีใบหน้าแก่หง่อมย่นยู่เป็นดอกเบญจมาศโผล่มาได้ แถมหน้าตาเหมือนตาเฒ่าหน้าดำหลี่ยวนคนนั้นเปี๊ยบเลย

"!!!"