บทที่ 475 ไท่ซ่างหวง ที่จริงแล้วมันคือขี้ไคลมังกรที่ขัดออกมาจากตัวท่านนั่นแหละ

หลี่ยวนมองเจ้าสามสกุลเฉิงที่พ่นคำพูดเหลวไหลออกมาไม่หยุดด้วยความมึนงง หนึ่งร้อยแปดสิบแปดนี่มันเลขอะไรของมันกัน?

แม้ข้าจะมีพุงพลุ้ย แต่หนักไม่ถึงร้อยแปดสิบจินแน่นอน เข้าใจไหม!

ภายใต้การส่งสัญญาณของเฉิงชู่ปี้ หลี่ยวนค่อยๆ เอนกายลงนอนบนตั่งที่ปูผ้าขนหนูเตรียมไว้