บทที่ 490 ท่านซื่อเฉิงเฉิงช่วยเมตตาหน่อยได้หรือไม่ ให้ผู้น้อยอยู่เฝ้าอาจารย์เถอะ

โครงไม้ถูกประกอบขึ้น จากนั้นก็นำผ้าโปร่งบางมาคลุมทับ แล้วสาดน้ำปูนขาวไปทั่วทีละชามๆ

ไม่นานนัก ที่พักของเหล่านักดนตรีสำนักสังคีตหลวงก็อบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำปูนขาว

บรรดานักดนตรีที่เพิ่งกลับมาต่างไม่ได้เข้าไปในห้องของตน แต่พากันยืนออกันอยู่นอกเรือน