บทที่ 516 คนสุภาพอย่างท่านอ๋อง คงไม่ยินดีที่จะอธิบายสภาพที่แท้จริงของสวนหลังบ้านตนเอง

เฉิงชู่ปี้ร่ำสุรากินเนื้อพลางคุยโม้โอ้อวดกับพวกพี่ชายจนดึกดื่น จากนั้นงานเลี้ยงจึงเลิกราแล้วต่างคนต่างแยกย้ายไปนอนหลับอย่างสบายอารมณ์

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เขาก็กระเด้งตัวลุกจากเตียงด้วยความกระปรี้กระเปร่า ต้องยอมรับเลยว่า แม้ช่วงแรกเหล้าซานเล่อเจียงสูตรลับของตระกูลเฉิงจะกลืนลงคอยากไปสักนิด

แต่ความรู้สึกบาดคออย่างรุนแรง ผนวกกับความมึนเมาเคลิบเคลิ้มหลังดื่ม ย่อมเป็นยอดสุราในสายตาของคอทองแดงอย่างแท้จริง