บทที่ 541 พวกปัญญาชนนี่ เรื่องแค่นี้ก็ต้องดัดจริตกันอยู่ได้

ภายในห้องอันเงียบสงบ ปรมาจารย์สวี่ที่เพิ่งจะดึงสติกลับมาจากความตกตะลึงได้แล้ว กำลังจ้องมองเฉิงชู่ปี้ บุรุษผู้โด่งดังระดับแถวหน้าแห่งฉางอานด้วยสายตาค้าง

เขายังอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองหลี่เค่อซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ หลี่เค่อนั่งทำตัวลีบเรียบร้อยเหมือนไก่กา ไม่กระโตกกระตากแม้แต่น้อย

เขาไม่ได้เปิดเผยฐานะที่แท้จริงของตนเอง เพราะรู้ดีแก่ใจว่าความหนาของใบหน้าตนนั้นเทียบพี่ชู่ปี้ไม่ได้แม้แต่น้อย