บทที่ 567 ข้าซดน้ำแกง เติมเต็มจิตวิญญาณแห่งการเสียสละให้ฝ่าบาทได้เสวยปลาต้มพริกเสฉวนเต้าฮวย

เฉิงชู่ปี้ถึงกับอึ้งกิมกี่ มีกันตั้งสี่คน นั่นก็หมายความว่าปลาต้มพริกเสฉวนเต้าฮวยที่เขาสั่งคนยกมาเมื่อครู่ ถูกพวกท่านสวาปามกันจนเกลี้ยงหม้อแล้วสิ… แม่เอ๊ย…

หลี่ซื่อหมินหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับน้ำซุปที่ติดอยู่บนเครา แล้วโบกมือเรียกเฉิงชู่ปี้พร้อมรอยยิ้ม

“หลานชู่ปี้ ฝีมือการปรุงอาหารของเจ้านี่นับวันยิ่งพัฒนาขึ้นจริงๆ ปลาต้มพริกเสฉวนเต้าฮวยจานนี้รสชาติดีไม่เบาเลย”