บทที่ 576 เจ้าแต่งบทกวีได้ดีเท่าลูกหลานตระกูลขุนศึกอย่างข้าหรือ

อวี๋จื้อหนิงสูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ แม้จะรู้อยู่แล้วว่าโรงพิมพ์ตระกูลเฉิงแห่งนี้ใช้วิชาแท่นพิมพ์เรียงอักษร

จนสามารถพิมพ์ออกมาได้มากมายเพียงนั้น แต่เขาก็ยังคงตกตะลึงกับตัวเลขนี้อยู่ดี

"เกรงว่าต่อให้เป็นช่างคัดหนังสือที่มือไวที่สุดในต้าถัง คัดไปชั่วชีวิต ก็ยังคัดไม่ได้เศษเสี้ยวของจำนวนนี้เลย"