บทที่ 579 ลูกสาวข้าขอถือหุ้นห้าส่วน เจ้าว่าอย่างไร

“เจ้าจะให้หุ้นเรา?” หลี่ซื่อหมินจ้องมองเฉิงชู่ปี้ที่เพิ่งกลับจากฉางอานมาพร้อมหลี่เค่อด้วยสีหน้าตะลึงงัน อึ้งไปครู่ใหญ่จนไม่รู้จะเอ่ยอะไรดี

เจ้าเด็กนี่สมองมีปัญหาหรืออย่างไร ถึงได้เอาลูกไม้ทำการค้ามาใช้กับตนซึ่งเป็นถึงองค์ฮ่องเต้แห่งต้าถัง

“ท่านอา เรื่องนี้มันจนใจจริงๆ ขอรับ เมื่อครู่ท่านอ๋องอู๋ก็อธิบายให้ท่านฟังแล้วว่า ประสิทธิภาพของโรงพิมพ์แท่นพิมพ์เรียงพิมพ์นี้น่าสะพรึงกลัวเพียงใด”