บทที่ 580 ยังดีนะที่แม่นางคนนี้ไม่ได้โชคร้ายขนาดนั้น

เม่ยเหนียงอดไม่ได้ที่จะตาเป็นประกาย พี่สามเฉิงมาอีกแล้ว แถมยัง… สตรีที่ทั้งเฉลียวฉลาดทั้งเชี่ยวชาญวิชาแพทย์ นอกจากตัวนางแล้วยังมีใครอีกล่ะ?

คิดได้ดังนั้น เม่ยเหนียงก็นึกกระหยิ่มใจ พลางยืดอกอวดทรวดทรงองค์เอวที่นับวันยิ่งโค้งเว้าได้รูปอย่างภาคภูมิ

ฮองเฮาจั่งซุนได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเม่ยเหนียงที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วคลี่ยิ้ม "คำพูดพวกนี้ ข้าไฉนถึงรู้สึกว่าไม่ค่อยเหมือนสิ่งที่เจ้าเด็กนั่นจะพูดออกมาได้เลยนะ?"