บทที่ 607 ใบหน้าค่อยๆ แดงก่ำขึ้นมา มิใช่เพราะตื่นเต้นแต่เป็นเพราะอับอาย

เสียงพิณและเสียงขลุ่ยเซียวหยุดลงในที่สุด หลี่เฉิงเฉียนโอบเอวบางของพระชายาซูซื่อไว้เบาๆ เอ๊ะ?…

จู่ๆ หลี่เฉิงเฉียนก็รู้สึกว่าเอวของพระชายาซูซื่อดูจะมีน้ำมีนวลขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

อืม… คงเป็นเพราะอยู่ที่พระราชวังน้ำพุร้อนแห่งเขาหลีซาน กินอิ่มนอนหลับ แถมความสัมพันธ์ของผัวเมียยังหวานชื่นปานน้ำผึ้งเดือนห้ากระมัง