บทที่ 661 บรรยากาศอันขึงขังสง่างาม ถูกเฉิงเหย่าจินทำลายจนพังยับเยิน

หลี่ซื่อหมินสาวเท้าเร็วๆ ออกมานอกท้องพระโรง ก็เห็นเสด็จพ่อเอามือไพล่หลังยืนอยู่บนขั้นบันไดห่างออกไปไม่ไกล ทอดสายตามองไปทางทิศใต้

ตรงนั้น มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังก้าวเดินอย่างรวดเร็วตรงมายังตำหนักหานหยวน หลี่ซื่อหมินเดินเข้าไปข้างกายหลี่ยวนแล้วทำความเคารพ "เสด็จพ่อ เหตุใดยังไม่เข้าไปข้างในพ่ะย่ะค่ะ"

หลี่ยวนหันกลับมา พยักหน้ายิ้มให้หลี่ซื่อหมินเล็กน้อย ก่อนจะยกมือชี้ไปยังกลุ่มคนที่กำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พลางเอ่ยด้วยความซาบซึ้งใจ