บทที่ 766 ไอ้บ้าที่ไหนสอนขงหรงยอมสละลูกแพร์ ข้าคือขงอิ่งต๋าเฟ้ย!

“พี่ชู่ปี้ ประโยคนี้ข้าไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรนัก ที่ว่า ‘ตระกูลขงเฒ่าแห่งชวีฟู่ สละลูกแพร์เก่งกว่าใคร’…”

“ดูท่าพระองค์คงจะลืมเรื่องเล่าชื่อดังเรื่องหนึ่งไปแล้วกระมัง”

เฉิงชู่ปี้ลูบคางตัวเอง พลางจินตนาการว่าตนเป็นอาจารย์ผู้สง่างามเปี่ยมด้วยภูมิความรู้