บทที่ 767 เพลงกล่อมเด็กแสนติดหูที่จิกกัดได้เจ็บแสบถึงทรวงยังคงดังก้องกังวาน

ขงอิ่งต๋าพินิจมอง "ฉางอานเหวินจี๋" หลายสิบฉบับที่วางกองสุมอยู่ตรงหน้าแล้วก็อดพึมพำออกมาเบาๆ ไม่ได้

"เฮ้อ เห็นทีอารมณ์ของเว่ยอ๋องคงจะไม่สู้ดีนัก วันหลังข้าคงต้องหาโอกาสไปเยือนจวนเว่ยอ๋องสักครา…"

อืม แม้ข้าจะไม่อาจมอบทรัพย์สินเงินทองช่วยเหลือเว่ยอ๋องผู้ทั้งเฉลียวฉลาดและรู้จักกตัญญูรู้คุณอาจารย์ผู้นี้ได้ แต่อย่างน้อยก็ยังช่วยเป็นกำลังใจให้เขาได้