บทที่ 771 โอรสสวรรค์แห่งต้าถังผู้ปัดเป่าความหม่นหมองในพระทัยจนหมดสิ้น

หลี่ซื่อหมินก้าวย่างอย่างอารมณ์ดีมาถึงหน้าตำหนักกานลู่ ชะโงกหน้ามองเข้าไปด้านใน กลับไม่เห็นแม้เงาของกวนอินเป่ย

ยามนี้เขามีเรื่องตื่นเต้นและปลาบปลื้มใจที่อัดอั้นเต็มอกจนอยากจะหาคนระบาย ในเมื่อกวนอินเป่ยไม่อยู่ที่นี่ ก็ไปหาที่ตำหนักนางเสียก็สิ้นเรื่อง

ทันใดนั้น หลี่ซื่อหมินจึงละจากตำหนักกานลู่ มุ่งหน้าไปยังตำหนักลี่เจิ้ง