บทที่ 772 ท่านพ่อคงจะไม่ได้เบี้ยหวัดไปอีกปีครึ่งแล้วมั้ง ชิชะ

“ไม่อย่างนั้นเล่า เรื่องพวกนี้ก็แค่เพลงเด็กเล่นตามตรอกซอกซอย เป็นคำพูดที่ชาวบ้านร้องเล่นกันเอง จะไปเกี่ยวอะไรกับราชสำนัก”

หลี่ซื่อหมินตรัสกลั้วหัวเราะ ทว่าในน้ำเสียงกลับแฝงความคับแค้นใจและดูแคลนพวกตระกูลขุนนางใหญ่อย่างเห็นได้ชัด

“อีกอย่าง ในใจพวกตระกูลใหญ่นั่นเคยมีราชสำนักเสียที่ไหน เราจำเป็นอะไรจะต้องไปออกหน้าแทนพวกเขาด้วย”