บทที่ 827 ข้าอยากจะรู้นักว่า คุณชายเฉิง เจ้ายังเหลือความสามารถทางวรรณศิลป์อยู่เท่าไหร่กันเชียว

“นอกจากเจ้าเด็กนั่นแล้ว ในบรรดาพวกขุนพลถึกเถื่อนพวกนั้น จะยังมีใครมีภูมิปัญญาปานนี้ได้อีก?”

“พี่ชู่ปี้ มีไหม มีวรรคไหนให้น้องได้ออกหน้าบ้าง ขอข้าสักวรรคสิ?”

หลี่เค่อเห็นเหล่าแม่ทัพใหญ่ที่ความรู้และระดับวรรณกรรมต่ำเตี้ยกว่าตนตั้งเยอะต่างพากันกระโดดออกมาโอ้อวดภูมิความรู้ ก็ถึงกับตาร้อนผ่าว