บทที่ 865 ชักรู้สึกว่าเจ้าศิลปินนอกคอกทั้งห้าคนนี้กำลังแก้แค้นตนเองอยู่

ไม่ไกลจากจุดนั้น องค์รัชทายาทหลี่เฉิงเฉียนกำลังยืนแอบอยู่หลังพุ่มไม้

พระองค์ทรงไพล่พระหัตถ์ไว้ด้านหลัง ชะเง้อพระศอยาวเหยียดมองมาด้วยความอยากรู้อยากเห็นขั้นสุด เฉิงชู่ปี้ที่เหลือบไปเห็นเข้าพอดีจึงจำต้องทิ้งคนอื่นแล้วรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปกับขันทีหนิงเพื่อทำความเคารพ

“องค์ชาย เหตุใดเสด็จมาแล้วจึงไม่เข้าไปเล่าพ่ะย่ะค่ะ?”