บทที่ 866 ขุนพลหาญแซ่เซวีย วัยสามสิบต้นๆ ทว่ายังคงเป็นหมาโสด

ฟางเสวียนหลิงถือหนังสือเล่มหนึ่งไว้ในมือ พลิกอ่านไปอย่างใจลอย พลางสนทนากับฮูหยินลู่ผู้เป็นภรรยาเป็นระยะ

สายตาเขายังคงคอยชำเลืองมองออกไปนอกห้องโถงเป็นพักๆ ทว่าก็ยังไร้วี่แววของเจ้าเด็กเอ้อร์หลางเสียที

เมื่อเทียบกับฟางเสวียนหลิงแล้ว ฮูหยินลู่ดูจะกระวนกระวายใจยิ่งกว่ามาก นางเดินไปชะเง้อคอมองนอกประตูห้องโถงอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะเดินกลับมานั่งลงข้างกายสามี พลางพึมพำออกมาอย่างอดไม่ได้หลังจากทำท่าทางเช่นนั้นซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ