บทที่ 869 นี่มันบั่นทอนกำลังใจในการทำงานของสำนักแพทย์หลวงเกินไปหน่อยหรือเปล่า

"พี่ชู่ปี้ นี่มันยามเช้าตรู่เชียวนะ ท่านกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย?" ฟางจวิ้นมองคุณชายสามเฉิงที่กำลังสับไพ่อย่างคล่องแคล่วด้วยสีหน้างุนงง

"พูดจาเหลวไหล… ไม่ทำนี่แล้วจะให้ข้าทำอะไรเล่า?"

เฉิงชู่ปี้หัวเราะร่า ก่อนจะหันไปเอ่ยกับฟางจวิ้น คนหนุ่มที่ไม่เคยทำงานทำการ ไม่เคยดำรงตำแหน่งข้าราชการด้วยน้ำเสียงจริงจัง