บทที่ 907 หากแม้แต่ดาบยังยกไม่ไหว แซ่เซวียอย่างข้าจะมีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรกัน

หลี่เค่อ เจ้าคนไร้สติผู้นี้ดันมาดื่มน้ำเอาตอนนี้เสียนี่ เจ้าไม่รู้หรืออย่างไรว่าในสถานการณ์ชวนขายหน้าจนอยากแทรกแผ่นดินหนีแบบนี้ ห้ามกินดื่มอะไรทั้งนั้น?

เฉิงชู่ปี้กอดอกมองด้วยสายตาเหนือกว่า พลางปรายตามององค์ชายเสเพลที่ใบหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาวสลับกันไปมา

ฝ่ายแม่เล้าหลิวยังไม่รู้สึกตัว คิดเพียงว่าคุณชายหลี่ผู้นั้นสำลักน้ำ จึงเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงประจบประแจง