บทที่ 908 ตอนนี้เจ้าไม่ใช่แม่เล้าสาวโชเฟอร์ผ้าเช็ดหน้าในหอนางโลมแล้วนะ

แม่เล้าหลิวนั่งเหม่อลอยอยู่ภายในห้องที่สะอาดสะอ้านและดูเรียบง่ายห้องหนึ่ง

ชุดที่นางสวมใส่นั้นเรียบเสียจนแทบจะเป็นชุดนักพรตหญิงอยู่แล้ว แม้แต่แป้งชาดบนใบหน้าก็ยังบางเบาเสียจนน่าสงสาร

นี่ขนาดนางอ้อนวอนครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงได้ยอมให้แต้มเครื่องประทินโฉมบางๆ เพื่อบดบังร่องรอยแห่งกาลเวลาตรงหางคิ้วหางตาได้บ้างเล็กน้อย