บทที่ 911 ทำให้พวกนักพรตจมูกวัวแห่งอารามเสวียนตูยอมสยบอย่างหมดใจ ไม่กล้าส่งเสียงบ่น

เฉิงชู่ปี้หรี่ตามองหลี่เค่ออย่างระแวง ใจนึกด่าไอ้หมอนี่อยู่ในใจว่ากำลังพล่ามเรื่องเหลวไหล

“ปลายฤดูใบไม้ร่วงเนี่ยนะ? อย่าว่าแต่ทางเหนือของเราเลย ต่อให้เป็นทางใต้ ป่านนี้ใบบัวก็แห้งเหี่ยวไปหมดแล้ว จะไปมีใบบัวผีสางที่ไหนให้ชมกันอีกเล่า?”

หลี่เค่อหัวเราะร่า “พี่สาม พี่ไม่รู้อะไรเสียแล้ว อารามเสวียนตูเดิมชื่ออารามทงต๋า สร้างขึ้นในตัวเมืองเก่าฉางอานตั้งแต่สมัยราชวงศ์เป่ยโจว ปีต้าเซี่ยงที่สาม

เล่ากันว่าในอดีตสมัยสร้างนครต้าซิง ราชวงศ์ก่อนได้ย้ายมาสร้างในตำแหน่งปัจจุบันเมื่อปีไคหวงที่สอง ตอนที่กำลังสร้างอารามเสวียนตู ก็ค้นพบว่าในอาณาเขตอารามมีผืนดินประหลาดอยู่ผืนหนึ่ง