บทที่ 912 เต่าวิเศษตัวนี้กลายเป็นสมบัติล้ำค่าของตระกูลเฉิงไปเสียแล้ว

ช่างเถอะ ช่างมันปะไร ไม่ว่าจะจัดการได้หรือไม่ได้ก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขาสองคนอยู่แล้ว นั่งรอดูกินแตงโมชมงิ้วไปเงียบๆ ก็พอ

เฉิงชู่ปี้ฮึกเหิมเต็มที่ มิใช่เพื่อสิ่งใดอื่น แต่เพื่อรักษาเบี้ยหวัดของเขาให้ได้รับอย่างราบรื่น อย่าให้มีเรื่องบ้าบอคอแตกอะไรเกิดขึ้นอีกเลยเชียว

“แล้วพี่ชู่ปี้ เต่ามงคลสองตัวนี้จะจัดการอย่างไรหรือ” หลี่เค่อชี้ไปยังร่างไร้วิญญาณของเต่ามงคลทั้งสองตัวแล้วเอ่ยถามเฉิงชู่ปี้