บทที่ 914 อารามเสวียนตูก็มีเต่ามงคลอยู่ตัวหนึ่ง ทั้งยังอ้วนกว่าของวัดซิงซ่านของพวกเขาเสียอีก

“ดังนั้นผู้น้อยจึงนำพวกพ้องตระเวนหาอยู่ค่อนวัน ไปมาทั้งวัดและอารามหลายแห่ง แต่ก็ยังไม่เจอตัวที่ถูกใจเลยขอรับ”

“ภายหลังสืบทราบมาว่าที่วัดซิงซ่านซื่อมีเต่ามงคลตัวอ้วนพีอยู่ตัวหนึ่ง ว่ากันว่ามันอาศัยอยู่ที่วัดมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ก่อน พระอาจารย์คอยสวดมนต์แสดงธรรมให้ฟังทุกวัน อีกทั้งยังสลักตราประทับใจพระพุทธองค์ (สวัสดิกะ) ไว้บนกระดอง และผ่านพิธีเบิกเนตรมาด้วย นับว่ามีตบะแก่กล้าและเปี่ยมด้วยจิตวิญญาณนัก…”

รอยยิ้มบนหน้าเฉิงชู่ปี้แข็งค้างทันที วัดซิงซ่านซื่อ… ดูเหมือนเขาจะเคยได้ยินชื่อผ่านหูมาบ้าง