บทที่ 915 จะลงโทษขุนนางผู้มีความชอบแห่งราชวงศ์นี้เพื่อเต่ามงคลของราชวงศ์ก่อนเนี่ยนะ

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจ้าอาวาสวัดซิงซ่านซื่อก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟันกรอด แอบด่าตระกูลเฉิงที่ชื่อเสียงฉาวโฉ่ในใจ

พึมพำจบ เจ้าอาวาสก็รีบหันมองซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวังทันที… อืม เรื่องพรรค์นี้จะให้ใครได้ยินไม่ได้เด็ดขาด นักบวชแก่สังขารโรยแรงอย่างเขา ขืนไปมีเรื่องกับพวกตระกูลเฉิงที่ล่ำสันบึกบึนพวกนั้นเข้าคงไม่รอดแน่

โชคดีที่ตอนนั้น แม้จะเจอคนตระกูลเฉิงที่ดุร้ายป่าเถื่อนจนได้แต่โกรธจนตัวสั่นแต่ทำอะไรไม่ได้ แต่ก็ยังโชคดีที่พระพุทธองค์คุ้มครอง จู่ๆ ก็นึกแผน “ผลักภาระให้คนอื่น” ออก จึงยอมกล้ำกลืนฝืนทน เสนอแนะทางเลือกเล็กๆ น้อยๆ แก่พ่อบ้านตระกูลเฉิงผู้นั้น… ให้เต่ามงคลที่ดังกว่าของวัดเขา แถมยังได้รับลายพระหัตถ์จากจักรพรรดิเหวินแห่งราชวงศ์ก่อนที่อารามเสวียนตู ต้องไปอยู่ในเงื้อมมือคนตระกูลเฉิงแทน