บทที่ 916 แย่แล้ว แย่แล้ว คนตระกูลเฉิงมาอีกแล้ว

เฉิงชู่ปี้พินิจมองเต่าทองแดงตรงหน้าอย่างละเอียด มันช่างมีชีวิตชีวาเหมือนจริงนัก ผิวสัมผัสโดยรอบไม่ได้เรียบเนียนเสียทีเดียว

ตามที่ช่างฝีมือเฒ่าบอกไว้ คือต้องคงความขรุขระบนพื้นผิวเอาไว้บ้าง เพื่อให้คราบโคลนทรายเกาะติดได้ง่าย เช่นนี้ถึงจะดูเหมือนเต่ามงคลตัวจริงยิ่งขึ้น

หลี่เค่อที่อยู่ด้านข้างเดาะลิ้นชื่นชม ดวงตาเป็นประกายพลางลูบคลำเต่าทองแดงสองตัวที่วางเคียงกัน “ยอดเยี่ยมจริงๆ ฝีมือระดับนี้ ไม่ด้อยไปกว่าช่างในสำนักช่างหลวงเลยแม้แต่น้อย… พี่ชู่ปี้ เอาไอ้นี่ไปหย่อนไว้ในสระของอารามเสวียนตู รับรองว่าดูไม่ออกแน่ว่าจริงหรือเก๊”