บทที่ 917 หากพี่สามเฉิงอยู่ที่นี่ด้วยก็คงดีไม่น้อย

เฉิงชู่ปี้จูงเจ้าอารามเสวียนตูผู้กำลังยืนมึนงงไปที่ริมสระบัวที่ใบยังคงเขียวชอุ่ม แล้วยื่นนิ้วชี้ไปยังตำแหน่งหนึ่งในสระ

เจ้าอารามเสวียนตูเพ่งมองดูอย่างละเอียด ก็เห็นหัวเต่าโผล่ออกมาครึ่งหนึ่งกับกระดองอีกเกือบครึ่งท่ามกลางใบตองที่บดบังอยู่จริงๆ

บนหลังเต่านั้นมีร่องรอยตัวอักษรจางๆ ดูราวกับว่าเจ้าเต่ามงคลตัวนี้กำลังลอยๆ จมๆ อยู่ในน้ำ