บทที่ 201 ขายกล้องส่องทางไกล!

“ขออภัยด้วยครับคุณผู้ชาย สิ่งนี้ไม่ใช่ของวิเศษ ไม่มีราคาค่างวดอะไรหรอกครับ”

ปรมาจารย์ประเมินของล้ำค่าพินิจดูครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเรียบๆ “เพราะนี่เป็นแค่สิ่งของของปุถุชน แม้จะประณีตงดงาม แต่พวกเราผู้บำเพ็ญเพียรมีญาณหยั่งรู้ สามารถรับรู้รูปลักษณ์ของตนเองได้อย่างชัดเจน ทั้งยังจับสัมผัสสถานการณ์รอบตัวได้ไกลหลายพันเมตรหรือไกลกว่านั้นด้วยซ้ำ”

“มีเหตุผลแฮะ”