บทที่ 202 ชาทิพย์พันปีและเหมืองศิลาลมปราณ!

“ในเมื่อมีคนทะลวงขีดจำกัดสามขั้นได้ ก็ต้องมีพวกที่ทะลวงได้ครบทั้งเจ็ดขั้นสิ เท่ากับทำลายขีดจำกัดได้ทุกระดับชั้น นั่นมันต้องเป็นสุดยอดอัจฉริยะแน่ๆ” จางทงพึมพำในใจ ก่อนจะลองหยั่งเชิงถามดู

“อัจฉริยะที่ทะลวงขีดจำกัดได้เจ็ดขั้นแทบไม่มีอยู่จริงหรอกค่ะ มันยากแสนสาหัสเกินไป” ฮวาเฉี่ยนอวี่กล่าว “แค่สี่ขั้นก็จัดเป็นอัจฉริยะตัวท็อปแล้ว มีโอกาสสูงมากที่จะบำเพ็ญไปถึงระดับทัณฑ์สวรรค์ได้”

“แทบไม่มีอยู่จริง งั้นก็แปลว่ายังมีอยู่น่ะสิ” จางทงแกล้งทำหน้าทำตาเหมือนตัวเองกุมความลับไว้เยอะ