บทที่ 126 กฎเกณฑ์แห่งมิติ

ภาพนี้เหมือนกับตอนที่จี้หยกแตกสลายเพื่อยอมรับนายในคราวนั้นไม่มีผิดเพี้ยน!

เดิมทีเสิ่นหว่านคิดว่าตนเองจะต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเจียนใจขาดดิ้นนั้นอีกรอบ ทว่าเมื่อรอไปครู่หนึ่งกลับไม่พบความผิดปกติใดๆ

รู้สึกเพียงแค่ความเหนื่อยล้าทั่วร่างมลายหายไปจนหมดสิ้น ประสาทสัมผัสทั้งห้าที่เฉียบคมแทบจะครอบคลุมมิตินี้ได้ทั้งหมด