บทที่ 127 การระบาดของ 'ไวรัส'

จวงเยี่ยนลุกขึ้นเตรียมตัวออกจากบ้าน "ที่เขตทหารยังมีธุระ ผมต้องไปก่อนแล้ว ดึกมากแล้ว คุณรีบไปพักผ่อนเถอะ! ถ้าเจอสถานการณ์ที่รับมือไม่ไหวให้รีบติดต่อผม ผมจะทิ้งวิทยุสื่อสารไว้ที่ค่ายหนึ่งเครื่อง ถ้าพวกนั้นได้รับข้อความก็จะรีบมาช่วย"

เสิ่นหว่านตอบ "รู้แล้วค่ะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ฉันยังมีฐานทัพลับอยู่ ส่วนคุณต้องดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าลืมเรื่องที่รับปากฉันไว้ล่ะ!"

"ไม่ลืมหรอก รอพาพวกคุณไปตั้งหลักที่กองบัญชาการใหญ่เรียบร้อยแล้ว ผมจะทำเรื่องปลดประจำการก่อนกำหนด" จวงเยี่ยนพูดจบก็ดึงเสิ่นหว่านเข้ามากอด พร้อมกับจูบเบาๆ บนกระหม่อมของเธอ