บทที่ 128 สถานการณ์เกินควบคุม

ไม่ช้าก็เริ่มมีคนวิ่งต่อไปไม่ไหว ล้มคว่ำลงกับพื้นแล้วชักกระตุกดิ้นพล่านอย่างทรมาน ตัวหนอนในร่างเจาะทะลุเนื้อหนังออกมา กวัดแกว่งไปมากลางอากาศไม่หยุด…

ทว่าพวกมันดูเหมือนจะรู้ดีว่าไม่อาจละทิ้งร่างนี้ได้ มิเช่นนั้นคงหนีไม่พ้นความตาย รอบข้างไร้ซึ่งร่างพาหะอื่นที่เหมาะสม เสิ่นหว่านจึงได้แต่มองดูพวกมันค่อยๆ ขาดใจตายไปต่อหน้าต่อตา

ไม่ถึงห้านาที คนทั้งสามที่เมื่อครู่ยังวิ่งพล่านอย่างบ้าคลั่งก็กลายเป็นร่างไร้วิญญาณ นอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น