บทที่ 171 พายุทรายคลุมฟ้า

ขณะนั้นเอง เสิ่นหว่านก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากด้านนอก จวงเยี่ยนเองก็ถูกปลุกให้ตื่นเช่นกัน เธอแง้มหน้าต่างออกไป ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งกำลังก่นด่าอย่างมีน้ำโห

“ไอ้ชาติชั่ว! ขโมยเนื้องูบ้านฉันไปขอให้ตายโหงตายห่า ในนั้นฉันใส่ยาไว้ด้วย ดูซิว่ามึงจะกล้ากินไหม ไอ้สวะปากเน่าปากเปื่อย…”

ที่แท้ก็มีคนถูกขโมยเนื้องูที่ตากไว้เมื่อคืนไปตอนดึกดื่น ถึงอย่างไรมันก็คือเนื้อชามหนึ่ง ไม่แปลกใจเลยที่เจ้าของจะเสียดายจนแทบอกแตกตาย