บทที่ 172 มีคนอยู่ชั้นบน

รถเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้ามาก เพราะบนถนนมีเศษซากหินจากอาคารถล่มลงมาขวางเป็นระยะ หากผ่านไปไม่ได้ก็จำต้องเปลี่ยนเส้นทางไปเรื่อยๆ

ทว่าหลังจากลองดูหลายหน ทั้งสองคันก็พบว่าเส้นทางที่จะมุ่งหน้าเข้าไปยังไห่ฝูย่วนล้วนถูกปิดกั้นไว้หมด ถ้าไม่ลงไปช่วยกันยกหินออก ก็ต้องลงเดินเท้ากลับไป

ความจริงเสิ่นหว่านสามารถตุกติกด้วยการใช้มิติเก็บหินพวกนั้นไปได้ ทว่าด้านหลังยังมีพวกหลินอวี่ตามมา จึงไม่อาจท้าทายหลักวิทยาศาสตร์ได้