บทที่ 179 ตัดไฟแต่ต้นลม

เสิ่นหว่านไม่ได้เลือกยานพาหนะแบบเดียวกับตอนขามา เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ดังเกินไป หากสตาร์ตขึ้นมา เกรงว่าตัวเองจะตกเป็นเป้าสายตาอย่างโจ่งแจ้ง

รอจนพ้นจากบริเวณนั้นแล้ว เสิ่นหว่านถึงกล้าเปิดไฟหน้ารถแล้วขับมุ่งหน้าไปยังเขตที่พักอาศัย ตลอดทางย่อมต้องมีสมาธิและคอยระแวดระวังอย่างเต็มที่ โชคดีที่ไม่พบความผิดปกติใดๆ

เธอไม่แน่ใจว่าคนกลุ่มนั้นเมื่อครู่แค่บังเอิญผ่านมา หรือเห็นแสงไฟแล้วจงใจเข้ามาใกล้กันแน่ แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ขอแค่หนีห่างจากพวกเขาไว้ก็พอ